"ป๊อกกี้ ฝนตก ขับรถมาต่อไม่ได้"
"แล้วจะให้ผมทำยังไง"
"ออกมารับหน่อย ใต้สะพาน เส้นเซฟวัน"
" ครับ แล้วจะไม่เปียกกันรึไง"
" มีเสืิ้อคลุมในห้อง สองชุด"
" โอเค เดี๋ยวรีบไป "
วางสายเสร็จ ไม่รออะไร รีบออกไปเพราะกลัวจะรอนาน แต่ฟ้าฝนเหมือนแกล้งเป็นอุปสรรค เพราะกำลังขับออกไปได้ซักพัก ก็หยุดตก ก็ตลกดีแฮะ
พอมาถึงห้อง ก็รอเวลาออกไปกินข้าว และเข้าไปในงานที่เทคโน สิ่งแรกที่ผมเจอ คือผู้คนมากมาย ที่เลือกซื้อกระทงกันชลละมุนไปหมด เราทั้งสองยังไม่รีบร้อนที่จะซื้อกันตอนนี้ เลยเดินตรงเข้าไปในงาน ไปดูวงดนตรีที่กำลังเล่นอย่างมันสุดๆ
เวลา 22.30 น.โดยประมาณ ได้เวลาแล้ว ก็ออกไปหาซื้อกระทงที่ชอบ มาลอยที่สระน้ำหน้าตึก 19 มทร.อีสาน พอตอนอธิฐาน ไม่รู้จะอธิฐานอะไร เลยได้เเค่ขอขมาพระแม่คงคา แล้วก็ปล่อยกระทงให้ลอยไป
จากนั้น ก็ไปเดินดูกระทงยักษ์ ก่อนที่จะกลับ ด้วยอากาศที่หนาวเย็น ยะเยือกเพราะเริ่มดึกมากๆ แล้ว ด้วยอากาศแบบนี้ เค้าบอกว่าหนาวผมก็เลย ถอดเสื้อแขนยาวที่ตนใส่มา ยื่นให้ เค้าได้สวมเพื่อจะได้อบอุ่น ส่วนตัวผม หนาวแค่ไหนก็ทนได้เพื่อเค้า
เราทั้งสองจึงได้นั่งรถกลับไปที่หอพัก เวลา ห้าทุ่มกว่าๆ และยังต้องมาทำงาน สื่อการสอนช่วยเค้า เพราะต้องเอาไปสอนพรุ้งนี้แล้ว
เกือบหกทุ่มเราทั้งสองจึงได้พักผ่อน
ถือว่าเป็นอีกวันที่ผมจะจดจำไว้เป็นอย่างดี
เวลาเหงาๆ เค้าจะคิดถึงเราบ้างไหม
Naypok
29-11-55
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น